Za początek nowotworu złośliwego uznaje się moment, w którym komórki organizmu zaczynają dzielić się w niekontrolowany sposób. Komórki niemal każdej części ciała mogą stać się nowotworem i rozprzestrzenić się z ogniska pierwotnego (miejsca, w którym powstały komórki raka) do innego, tworząc jedno lub więcej ognisk przerzutowych (w innych częściach ciała).

W niektórych przypadkach lokalizacja ogniska pierwotnego nie jest jednoznaczna. Jeżeli odnalezione zostanie jedno lub więcej ognisk przerzutowych nowotworu złośliwego, ale określenie lokalizacji ogniska pierwotnego jest niemożliwe, rak taki określany jest mianem nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym (CUP).

Terminu tego używa się w odniesieniu do różnorodnej grupy pacjentów stanowiącej maksymalnie 5% histologicznie potwierdzonych nowotworów złośliwych, w których zidentyfikowano pierwotne ognisko nowotworowe. W rzeczywistości częstość występowania CUP jest dużo większa (historycznie rak diagnozowany był jako nowotwór o nieznanym umiejscowieniu pierwotnym wyłącznie, jeżeli ognisko pierwotne zostało odnalezione podczas sekcji zwłok, która nie zawsze jest wykonywana).

Czynniki ryzyka

Ponieważ konkretny rodzaj raka w tym przypadku nie jest znany, trudno jest wskazać czynniki, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na nowotwór o nieznanym ognisku pierwotnym. Ponadto, nowotwory te tworzą bardzo zróżnicowaną grupę, co stanowi dodatkową komplikację. Istnieją jednakże pewne czynniki ryzyka związane z częścią ciała, w której nowotwór o nieznanym ognisku pierwotnym powstaje.

Czynniki ryzyka nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym opisano poniżej:

  • Palenie tytoniu – prawdopodobnie najważniejszy czynnik ryzyka w przypadku CUP (ponad połowa pacjentów, u których zdiagnozowano ten rodzaj raka pali lub paliła tytoń). Ponadto, w wielu przypadkach sekcje zwłok wskazują, że ognisko pierwotne znajdowało się w trzustce, płucach, nerkach, gardle, krtani lub przełyku – w odniesieniu do wszystkich tych nowotworów palenie tytoniu istotnie podnosi ryzyko zachorowania.
  • • Dieta – sposób odżywiania i waga również stanowią czynniki związane z powstawaniem CUP, ponieważ w niektórych przypadkach ogniska pierwotne odnajdowane są w żołądku, jelicie grubym, odbytnicy lub jajnikach.
  • • Narażenie na działanie promieniowania ultrafioletowego – może stanowić kolejną przyczynę zachorowania na CUP, ponieważ jest ono ściśle związane z czerniakiem – agresywnym rodzajem raka skóry.

Objawy

Objawy nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym różnią się w zależności od tego, w jakim narządzie powstały przerzuty. Ważne jest, że żaden z poniższych objawów nie jest wywołany wyłącznie nowotworem o nieznanym ognisku pierwotnym (CUP).

W rzeczywistości bardziej prawdopodobne jest, że objawy te są skutkiem chorób innych niż nowotwór.

Objawy nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym mogą obejmować:

  • Powiększone, twarde, niebolesne węzły chłonne
  • Wyczuwalny guz w jamie brzusznej lub uczucie „pełności”
  • Zadyszka/płytki oddech, duszności
  • Chrypka
  • Pojawienie się świstów oddechowych
  • Ból w klatce piersiowej lub jamie brzusznej
  • Uporczywy lub pogarszający się kaszel, krwioplucie
  • Ból kostny
  • Nowotwory skóry
  • Mała liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość)
  • Uczucie osłabienia, zmęczenia, brak łaknienia i utrata masy ciała

Rokowanie

Rokowanie w przypadku pacjentów cierpiących na nowotwór o nieznanym ognisku pierwotnym jest niepomyślne. W tej grupie nowotworów średni czas przeżycia wynosi około 3–4 miesiące, przy czym mniej niż 25% pacjentów dożywa 1 roku, a tylko 10% przeżywa 5 i więcej lat. Nowotwory o nieznanym ognisku pierwotnym to różnorodna grupa chorób, których podstawowym objawem jest obecność zmian przerzutowych. Pomimo, iż większość tych chorób jest relatywnie niepodatna na leczenie ogólnoustrojowe, w przypadku niektórych klinicznych objawów nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym rokowanie jest znacznie bardziej optymistyczne. W każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie dane kliniczne pacjenta w celu ustalenia odpowiedniego postępowania, prowadzącego do wyleczenia. Mimo, iż tylko u nielicznych pacjentów choroba będzie wyleczalna lub zastosowanie leczenia paliatywnego przyniesie wymierne korzyści, prawidłowe wykorzystanie specjalnych metod wykrywania tych patologii w procesie diagnostycznym pozwoli na wskazanie pacjentów, u których ukierunkowana terapia zapewni największą możliwą szansę na pozytywną odpowiedź organizmu.

Wczesne wykrycie

UWAGA: WCZESNE WYKRYCIE RAKA JEST KLUCZOWE – POSTAWIENIE PRAWIDŁOWEJ DIAGNOZY WE WCZESNYM STADIUM, PRZED ROZROŚNIĘCIEM LUB ROZPRZESTRZENIENIEM SIĘ ZMIAN, ZWIĘKSZA SZANSE NA SKUTECZNE LECZENIE. W PRZYPADKU WYSTĘPOWANIA PRZERZUTÓW LECZENIE STAJE SIĘ TRUDNIEJSZE, A OGÓLNE SZANSE PACJENTA NA PRZEŻYCIE SĄ O WIELE NIŻSZE.

Stan wiedzy

Według najnowszych badań do stwierdzenia, czy dany przypadek raka jest nowotworem o nieznanym ognisku pierwotnym konieczne jest przedstawienie przez pacjenta histologicznie udokumentowanej zmiany przerzutowej, tj. szczegółowej dokumentacji medycznej wraz z dokładnym badaniem fizykalnym obejmującym: badanie miednicy i odbytnicy; badanie krwi z pełnym badaniem biochemicznym; badanie moczu; badanie kału na obecność krwi utajonej; opis wyniku biopsji z zastosowaniem techniki immunocytochemicznej; zdjęcie rentgenowskie (RTG) klatki piersiowej; tomografię komputerową jamy brzusznej i/lub badanie mammograficzne, stosownie do przypadku.

Celem wszystkich powyższych badań diagnostycznych i badań uzupełniających, którym zostanie poddany pacjent, jest odnalezienie zmiany pierwotnej i objęcie jej leczeniem w najbardziej odpowiedni sposób, co niestety nie jest możliwe w większości przypadków. Cała procedura diagnostyczna wiąże się z ogromnym stresem i znacznymi kosztami.

Z tego względu w większości przypadków liczba wykonywanych tomografii komputerowych jest ograniczana do tych badań, które mogą przynieść pacjentowi korzyści kliniczne. Obecnie leczenie pacjentów cierpiących na nowotwory o nieznanym ognisku pierwotnym wiąże się z bardzo niepomyślnym rokowaniem i przynosi niewielkie korzyści, co skłania do skoncentrowania wszystkich wysiłków na określeniu, który rodzaj chemioterapii może przynieść największe korzyści przy minimalnym toksycznym wpływie na organizm pacjenta.

Rewolucja w diagnostyce

To właśnie w tym zakresie nasze rozwiązanie może okazać się pomocne. Ten innowacyjny, nieinwazyjny, precyzyjny i opłacalny test, oparty na prostym badaniu krwi mogącym wykryć nowotwór o nieznanym ognisku pierwotnym, charakteryzuje się czułością wynoszącą 82,4% i swoistością wynoszącą 98,1%, jednocześnie wyraźnie zmniejszając liczbę wyników fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych, typowych dla innych procedur diagnostycznych.

Celem tego badania jest wsparcie diagnostyki różnicowej podejrzanych miejscowych guzów w zaawansowanym stadium lub nowotworów o nieznanym ognisku pierwotnym, odróżniając przypadki, w których nie występuje neoplazja od przypadków nowotworów złośliwych, szybko i przy niskich kosztach. Dzięki temu możliwe jest skrócenie przeciętnej długości pobytu w szpitalu i zmniejszenie liczby niepotrzebnych badań.

Ponadto, w przypadkach, w których występuje neoplazja, nasz algorytm OncoCUP Dx służący do diagnostyki nowotworów o nieznanym ognisku pierwotnym wskazuje prawdopodobną lokalizację ogniska pierwotnego w ponad 60% przypadków. Znajomość miejsca, w którym powstał nowotwór może ułatwić proces diagnostyczny i zastosowanie terapii już nie ogólnej, ale dobranej specjalnie do danego rodzaju nowotworu.

Aby uzyskać więcej informacji dotyczących algorytmu OncoCUP Dx służącego do diagnostyki nowotworu o nieznanym ognisku pierwotnym, należy kliknąć na poniższy przycisk:

ONCOCUP DX – OGÓLNYONCOCUP DX – OGÓLNY