OncoLUNG Dx – Płuca to rozwiązanie innowacyjne, nieinwazyjne, precyzyjne i opłacalne, którego skuteczność została już potwierdzona, zarówno w rozpoznawaniu raka płuca, jak i w diagnostyce potwierdzającej. Stanowi ono dodatkową pomoc przy niejednoznacznych wynikach diagnostyki obrazowej, co pozwala zmniejszyć liczbę niepotrzebnych biopsji, którym muszą się poddawać pacjenci. Może mieć także zastosowanie w badaniach przesiewowych, rokowaniu i wykrywaniu nawrotów choroby.

OncoLUNG Dx – Płuca bazuje na obliczaniu prawdopodobieństwa obecności nowotworu złośliwego płuca na podstawie informacji z wywiadu lekarskiego i  wyników uzyskanych z oznaczenia biomarkerów nowotoworowych.

Pobierz broszurę w formacie PDF.Pobierz broszurę w formacie PDF.

Markery nowotworowe

Markery nowotworowe to parametry uzyskane z komórek nowotworowych, które pojawiają się w krwiobiegu i innych płynach biologicznych, a które wykorzystuje się w rozpoznawaniu choroby, rokowaniu i monitorowaniu leczenia.

Markery nowotworowe w większości nie są specyficzne dla określonego typu nowotworu, a różnice pomiędzy schorzeniami łagodnymi i złośliwymi mają charakter ilościowy (na przykład pacjenci z nowotworami nabłonkowymi mają zazwyczaj znacznie wyższe poziomy tych markerów niż pacjenci, u których nie występują nowotwory złośliwe).

Obecnie dobrze znanych jest ponad 20 parametrów, które powszechnie uznaje się za markery nowotworowe. Należą do nich na przykład PSA ― powiązywany z rakiem prostaty, CA 15,3 ― powiązywany z rakiem piersi, CA 125 i HE4 ― obydwa powiązywane z rakiem jajnika, CEA i CA 19,9 ― obydwa powiązywane z różnymi nowotworami przewodu pokarmowego (rakiem jelita grubego, rakiem żołądka i rakiem trzustki) bądź NSE i ProGRP ― obydwa powiązywane z rakiem płuca.

Istnieją jednak różnorodne czynniki, które mogą wpłynąć na precyzyjność markerów nowotworowych, zwiększając ich stężenie przy braku występowania nowotworów złośliwych. Jednym z głównych powodów są interferencje w postaci łagodnych schorzeń.

W związku z tym, Komisja ds. Biomarkerów Nowotworowych przy Hiszpańskim Towarzystwie Biochemii Klinicznej i Patologii Molekularnej ustaliła kryteria barcelońskie, czyli 4 kryteria pomagające trafnie rozróżnić i ocenić wyniki markerów nowotworowych, a także ograniczyć wyniki fałszywie dodatnie:

  1. Poziomy markerów nowotworowych w surowicy.
  2. Eliminacja łagodnych patologii przez wykluczenie głównego źródła wyników fałszywie dodatnich.
  3. Badania kontrolne w przypadku umiarkowanych poziomów markerów nowotworowych (sytuacja niejasna/nierozstrzygnięta).
  4. Interferencje.

Pomiary statystyczne w testach diagnostycznych

Rutynowe korzystanie z markerów nowotworowych niestety wiąże się także z innymi problemami, jak na przykład niską czułością we wczesnym stadium czy też brakiem markerów specyficznych dla poszczególnych nowotworów złośliwych. Jednak połączenie co najmniej dwóch markerów nowotworowych przynosi lepsze rezultaty, zwłaszcza w zaawansowanym stadium choroby.

W tym sensie, połączenie kilku markerów nowotworowych, a także włączenie do równania informacji zawartych w karcie pacjenta i wykorzystanie złożonych algorytmów z wieloma zmiennymi skutkuje wyższą czułością i swoistością testów. To właśnie metoda, którą określiliśmy mianem algorytmu MBDAA (Multi-Biomarker Disease Activity Algorithm), czyli algorytmu określającego aktywność choroby na podstawie szeregu biomarkerów.

Czułość testu diagnostycznego stanowi procent poprawnie określonych wyników prawdziwie dodatnich, a jego swoistość odsetek poprawnie sklasyfikowanych wyników prawdziwie ujemnych. Obie zmienne są ściśle ze sobą powiązane i dają wyobrażenie o precyzyjności testu.

Czułość testu, który poprawnie określa wszystkie wyniki prawdziwie dodatnie jako dodatnie, ale ma wiele wyników fałszywie ujemnych, będzie wynosiła 100%, jednak jego swoistość będzie niska. Czułość mierzy na przykład liczbę guzów rakowatych poprawnie określonych jako rakowate, podczas gdy swoistość mierzy liczbę guzów łagodnych poprawnie określonych jako łagodne. Wysoka czułość oznacza zatem mniejszą liczbę nowotworów złośliwych uznanych za łagodne, a wysoka swoistość mniejszą liczbę guzów łagodnych uznanych za rakowate.

Ponadto, wartość predykcyjna dodatnia (PPV) to liczba wyników prawdziwie dodatnich, poprawnie określona wśród wszystkich wyników dodatnich. Wartość PPV testu z wieloma wynikami fałszywie dodatnimi będzie niska. Co więcej, wartość predykcyjna ujemna (NPV) to liczba wyników prawdziwie ujemnych, poprawnie określona wśród wszystkich wyników ujemnych. Wysoka wartość NPV oznacza, że bardzo mało spośród wyników prawdziwie dodatnich określono niepoprawnie jako ujemne.

Wszystkie te różne wartości można przedstawić wspólnie na wykresie znanym pod nazwą krzywej charakterystyki odbiorcy ROC, gdzie lepsze wyniki wyrażane są krzywymi zbliżającymi się do lewego górnego rogu wykresu (punktu, w którym czułość i swoistość osiągają 100%).

Krzywe charakterystyki roboczej odbiorcy ROC

Krzywa ROC testu OncoLUNG Dx – Płuca, bazującego na połączonych wynikach markerów nowotworowych CA 15,3, CEA, CYFRA 21-1, NSE, SCC i ProGRP, a także informacjach o chorobach współistniejących i innych danych uzyskanych u 4.296 kolejnych pacjentów, który następnie został sprecyzowany dodatkowymi badaniami, ukazuje bardzo interesujące możliwości diagnostyczne: 96,5% czułości i 98,9% swoistości.

Typy i podtypy histologiczne

Test OncoLUNG Dx – Płuca pozwala nam także trafnie określić typ histologiczny choroby, rozróżniając pomiędzy niedrobnokomórkowym rakiem płuca a drobnokomórkowym rakiem płuca, a także jej podtyp, rozróżniając pomiędzy gruczolakorakiem a rakiem płaskonabłonkowym (w przypadku niedrobnokomórkowego raka płuca).

Zasady funkcjonowania

Jak wszystkie testy Onco Dx marki Bioprognos, test OncoLUNG Dx – Płuca jest dostępny na naszej bezpiecznej platformie chmurowej po uprzednim uzyskaniu prawa dostępu. Jako rozwiązanie chmurowe, został zaprojektowany tak, by można było korzystać z niego na zasadzie „oprogramowanie jako usługa” (SaaS), co oznacza, że niepotrzebna jest instalacja ani okresowe aktualizacje wprowadzające poprawki do programu, całkowity koszt posiadania jest niski i niepotrzebny jest serwis.

Tym sposobem, aby uzyskać ocenę prawdopodobieństwa obecności raka płuca, wystarczy wypełnić formularz danymi uzyskanymi uprzednio od pacjentów (informacjami dotyczącymi danych osobowych, chorób współistniejących, ogólnej biochemii, markerów nowotworowych w surowicy, wyników tomografii komputerowej oraz trybu życia), a następnie kliknąć na pole „Wyślij”.

Skierowanie

Żeby uprościć proces, lekarze w szybki i łatwy sposób mogą pobrać i wypełnić wzór skierowania OncoLUNG Dx – Płuca wszystkimi wymaganymi informacjami w celu jak najtrafniejszej oceny ryzyka.

Pobierz wzór skierowania testu OncoLUNG Dx – Płuca w formacie PDF.

POBIERZPOBIERZ

Raport z testu

Po wprowadzeniu danych pacjenta, test OncoLUNG Dx – Płuca pokazuje wyniki na oddzielnym ekranie, który następnie może zostać skonwertowany na dokument PDF, by można było go pobrać lub wysłać pocztą elektroniczną.

Raport składa się z dwóch głównych części: informacji o pacjencie i wyniku. W pierwszej znajdują się wszystkie uprzednio wprowadzone dane pacjenta w formie informacji klinicznej.

Druga zawiera wyniki ujawniające czy poziomy markerów nowotworowych pozostają w normie czy nie, ryzyko zachorowania ze wskaźnikiem pokazującym prawdopodobieństwo obecności u pacjenta raka płuca. Zawiera także uwagi, które tworzone są w sposób dynamiczny, żeby pomóc lekarzom i pracownikom służby zdrowia zrozumieć w prosty sposób, jak wykryć wyniki fałszywie dodatnie (jak na przykład poziomy markerów nowotworowych sugerujące obecność raka, lecz przy uwzględnieniu innych zmiennych, chorób współistniejących lub nałogu palenia, nie odpowiadające schorzeniom złośliwym). Dostępne są także ostatecznie wnioski z zaleceniami przebadania pacjenta ponownie za rok (w przypadku niskiego ryzyka) lub za 4 tygodnie (w przypadku umiarkowanego ryzyka, to znaczy wtedy, gdy poziomy markerów nowotworowych znajdują się powyżej normy, ale nie wskazują jednoznacznie na wysokie ryzyko.

Należy pamiętać, że raport przeznaczony jest wyłącznie dla pracowników służby zdrowia, a nie pacjentów, bowiem zostało ono zaprojektowane jako „narzędzie pomagające pracownikom służby zdrowia w rozpoznaniu raka płuca”, a także certyfikowane DEKLARACJĄ ZGODNOŚCI CE (Dyrektywa Rady 93/42EWG dotycząca wyrobów medycznych, klasa I, zasada 12).

Pobierz przykładowe raportyPobierz przykładowe raporty

Deklaracja zgodności CE

Od 22 listopada 2016 roku (kiedy to na rynek weszła wersja 1,0), test OncoLUNG Dx – Płuca  posiada deklarację zgodności CE, która poświadcza, że spełnia on wysokie wymogi dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony przyrody.

Deklaracja ta poświadcza także, że test OncoLUNG Dx – Płuca  może być sprzedawany bez ograniczeń na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).

Istnieją ponadto dwie główne korzyści, które oznakowanie CE gwarantuje przedsiębiorstwom i konsumentom w EOG:

  • Przedsiębiorstwa wiedzą, że produkty posiadające oznakowanie CE mogą być sprzedawane w EOG.
  • Konsumenci na całym terenie EOG mogą cieszyć się takim samym poziomem zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony przyrody.

Zastosowanie i cele testu OncoLUNG Dx – Płuca

Test OncoLUNG Dx – Płuca został opracowany, żeby:

  • Pomóc w ocenie diagnostycznej pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (nałogowi palacze po 55 roku życia);
  • Potwierdzić lub wykluczyć występowanie nowotworów złośliwych w wynikach uprzednio przeprowadzonych badań, takich jak tomografia komputerowa, dzięki wyższej czułości i swoistości niż w przypadku diagnostyki obrazowej;
  • Pomóc lekarzom przewidzieć postępowanie nowotworu i jego odpowiedź na leczenie, a także określić szanse pacjenta na powrót do zdrowia;
  • Ułatwić podejmowanie decyzji dotyczących leczenia (takich jak zalecenie immunoterapii po operacji i/lub radioterapii bądź nie), monitorowanie leczenia (lekarze mogą wykorzystać zmiany w obecności lub ilości jednego lub kilku markerów nowotworowych, żeby ocenić reakcję raka na leczenie) i wykrywanie możliwych nawrotów (wypatrywanie zmian w ilości markerów nowotworowych może stanowić część badań kontrolnych i ułatwić wykrycie nawrotu wcześniej niż inne metody).

Inne badania obecne na rynku

20/20 GeneSystems, amerykańska firma biotechnologiczna, opracowała tak zwany test PAULA (Protein Assays Utilizing Lung Cancer Analytes), czyli zestaw do oznaczania białek wykorzystujący anality wskazujące na raka płuca. Jest to multikompleksowy test immunologiczny krwi, który łączy w sobie analizę antygenów nowotworowych i autoprzeciwciał, celem określenia ryzyka występowania niedrobnokomórkowego raka płuca u osób z grupy wysokiego ryzyka.

Test PAULA działa w oparciu o 4 biomarkery występujące w surowicy: CA 125, CEA, CYFRA i NY-ESO-1, a jego ogólną efektywność można jeszcze znacznie poprawić.

Nałożone na siebie krzywe ROC dla porównania testów PAULA i OncoLUNG Dx – Płuca  wyglądają następująco:

Poza tym, test OncoLUNG może rozróżnić pomiędzy niedrobnokomórkowym rakiem płuca a drobnokomórkowym rakiem płuca lub rakiem neuroendokrynnym, co dla testu PAULA jest niemożliwe. Może także określić typ i podtyp histologiczny niedrobnokomórkowego raka płuca (gruczolakorak, rak płuca z dużych komórek, rak płaskonabłonkowy).

Publikacje źródłowe

  1. Molina, R., Marrades R. M., Auge J. M., Escudero J. M., Vinolas N., Reguart N., Ramirez J., Filella X., Molins L. and Agusti A. (2016). “Assessment of a Combined Panel of Six Serum Tumor Markers for Lung Cancer.” Am J Respir Crit Care Med 193(4): 427-437. DOI: 10.1164/rccm.201404-0603OC
  2. Molina R., Filella X., Trapé J., Augé J. M., Barco A., Cañizares F., Colomer A., Fernandez A., Gaspar M. J., Martinez-Peinado A., Pérez L., Sánchez M., Escudero J. M. (2013). “Principales causas de falsos positivos en los resultados de marcadores tumorales en suero.” Sociedad Española de Bioquímica Clínica y Patología Molecular. Comisión de Marcadores Biológicos del Cáncer. PDF

Publikacje powiązane

  1. Black, W. C., I. F. Gareen, S. S. Soneji, J. D. Sicks, E. B. Keeler, D. R. Aberle, A. Naeim, T. R. Church, G. A. Silvestri, J. Gorelick, C. Gatsonis and T. National Lung Screening Trial Research (2014). “Cost-effectiveness of CT screening in the National Lung Screening Trial.” N Engl J Med 371(19): 1793-1802. DOI: 10.1056/NEJMoa1312548
  2. Chen, F., X. Y. Wang, X. H. Han, H. Wang and J. Qi (2015). “Diagnostic value of Cyfra21-1, SCC and CEA for differentiation of early-stage NSCLC from benign lung disease.” Int J Clin Exp Med 8(7): 11295-11300. PMCID: 26379938
  3. Doseeva, V., T. Colpitts, G. Gao, J. Woodcock and V. Knezevic (2015). “Performance of a multiplexed dual analyte immunoassay for the early detection of non-small cell lung cancer.” J Transl Med 13Cost-effectiveness of CT screening in the National Lung Screening Trial: 55. PMCID: PMC4335536
  4. Duffy, M. J. (2010). “Clinical Utility of Tumor Markers: What the Guidelines Recommend.” Journal of Laboratory Diagnostics 46(3): 281-291. PDF
  5. Duffy, M. J. and P. McGing (2010). Guidelines for the use of Tumour Markers. PDF
  6. Ferrigno, D., G. Buccheri and C. Giordano (2003). “Neuron-specific enolase is an effective tumour marker in non-small cell lung cancer (NSCLC).” Lung Cancer 41(3): 311-320. PMID: 12928122
  7. Fuentes, R., I. Bover, J. Rifa, V. Moreno, E. Canals, A. Marquez, E. Barreiro, J. Borras, R. Molina and P. Viladiu (2004). “Factors influencing survival in a prospective cohort of patients with non-small cell lung cancer: an updated assessment.” Clin Oncol (R Coll Radiol) 16(8): 583-584. “DOI: 10.1016/j.clon.2004.08.004
  8. Gaspar, M. J., M. Diez, A. Rodriguez, T. Ratia, A. Martin Duce, M. Galvan, J. Granell and C. Coca (2003). “Clinical value of CEA and CA125 regarding relapse and metastasis in resectable non-small cell lung cancer.” Anticancer Res 23(4): 3427-3432.” PMID: 12926084
  9. Ghosh, I., D. Bhattacharjee, A. K. Das, G. Chakrabarti, A. Dasgupta and S. K. Dey (2013). “Diagnostic Role of Tumour Markers CEA, CA15-3, CA19-9 and CA125 in Lung Cancer.” Indian J Clin Biochem 28(1): 24-29. PMCID: PMC3547445
  10. Grenier, J., J. L. Pujol, F. Guilleux, J. P. Daures, H. Pujol and F. B. Michel (1994). “Cyfra 21-1, a new marker of lung cancer.” Nucl Med Biol 21(3): 471-476. PMID: 9296767
  11. Jett, J. R., L. J. Peek, L. Fredericks, W. Jewell, W. W. Pingleton and J. F. Robertson (2014). “Audit of the autoantibody test, EarlyCDT(R)-lung, in 1600 patients: an evaluation of its performance in routine clinical practice.” Lung Cancer 83(1): 51-55. DOI: 10.1016/j.lungcan.2013.10.008
  12. Korse, C. M., S. Holdenrieder, X. Y. Zhi, X. Zhang, L. Qiu, A. Geistanger, M. R. Lisy, B. Wehnl, D. van den Broek, J. M. Escudero, J. Standop, M. Hu and R. Molina (2015). “Multicenter evaluation of a new progastrin-releasing peptide (ProGRP) immunoassay across Europe and China.” Clin Chim Acta 438: 388-395. DOI: 10.1016/j.cca.2014.09.015
  13. Lam, S., P. Boyle, G. F. Healey, P. Maddison, L. Peek, A. Murray, C. J. Chapman, J. Allen, W. C. Wood, H. F. Sewell and J. F. Robertson (2011). “EarlyCDT-Lung: an immunobiomarker test as an aid to early detection of lung cancer.” Cancer Prev Res (Phila) 4(7): 1126-1134. DOI: 10.1158/1940-6207.CAPR-10-0328
  14. Manos, D., J. M. Seely, J. Taylor, J. Borgaonkar, H. C. Roberts and J. R. Mayo (2014). “The Lung Reporting and Data System (LU-RADS): a proposal for computed tomography screening.” Can Assoc Radiol J 65(2): 121-134. DOI: 10.1016/j.carj.2014.03.004
  15. Masuoka, T., Y. Matueda, H. Ookawa, K. Watanabe and S. Mimoto (1985). “[The measurement of SCC antigen in squamous cell carcinoma of the lung].” Gan No Rinsho 31(8): 914-918. PMID: 4032769
  16. Mayeux, R. (2004). “Biomarkers: potential uses and limitations.” NeuroRx 1(2): 182-188. DOI: 10.1602/neurorx.1.2.182
  17. Medicine, T. A. f. c. B. L. (2013). RECOMMENDATIONS AS A RESULT OF THE ACB NATIONAL AUDIT ON TUMOUR MARKER SERVICE PROVISION. PDF
  18. Molina, R. (2009). “ProGRP: A New Biomarker for Small Cell Lung Cancer.” EUROPEAN JOURNAL OF CLINICAL & MEDICAL ONCOLOGY 1(2): 25-32. DOI: 10.1016/j.clinbiochem.2004.05.007
  19. Molina, R., J. M. Auge, J. Alicarte, X. Filella, N. Vinolas and A. M. Ballesta (2004). “Pro-gastrin-releasing peptide in patients with benign and malignant diseases.” Tumour Biol 25(1-2): 56-61. DOI: 10.1159/000077724
  20. Molina, R., J. M. Auge, X. Bosch, J. M. Escudero, N. Vinolas, R. Marrades, J. Ramirez, E. Carcereny and X. Filella (2009). “Usefulness of serum tumor markers, including progastrin-releasing peptide, in patients with lung cancer: correlation with histology.” Tumour Biol 30(3): 121-129. DOI: 10.1159/000224628
  21. Molina, R., J. M. Auge, J. M. Escudero, R. Marrades, N. Vinolas, E. Carcereny, J. Ramirez and X. Filella (2008). “Mucins CA 125, CA 19.9, CA 15.3 and TAG-72.3 as tumor markers in patients with lung cancer: comparison with CYFRA 21-1, CEA, SCC and NSE.” Tumour Biol 29(6): 371-380. DOI: 10.1159/000181180
  22. Molina, R., J. M. Auge, X. Filella, N. Vinolas, J. Alicarte, J. M. Domingo and A. M. Ballesta (2005). “Pro-gastrin-releasing peptide (proGRP) in patients with benign and malignant diseases: comparison with CEA, SCC, CYFRA 21-1 and NSE in patients with lung cancer.” Anticancer Res 25(3A): 1773-1778. PMID: 16033098
  23. Molina, R., X. Bosch, J. M. Auge, X. Filella, J. M. Escudero, V. Molina, M. Sole and A. Lopez-Soto (2012). “Utility of serum tumor markers as an aid in the differential diagnosis of patients with clinical suspicion of cancer and in patients with cancer of unknown primary site.” Tumour Biol 33(2): 463-474. DOI: 10.1007/s13277-011-0275-1
  24. Molina, R., X. Filella and J. M. Auge (2004). “ProGRP: a new biomarker for small cell lung cancer.” Clin Biochem 37(7): 505-511. DOI: 10.1016/j.clinbiochem.2004.05.007
  25. Molina, R., X. Filella, J. M. Auge, R. Fuentes, I. Bover, J. Rifa, V. Moreno, E. Canals, N. Vinolas, A. Marquez, E. Barreiro, J. Borras and P. Viladiu (2003). “Tumor markers (CEA, CA 125, CYFRA 21-1, SCC and NSE) in patients with non-small cell lung cancer as an aid in histological diagnosis and prognosis. Comparison with the main clinical and pathological prognostic factors.” Tumour Biol 24(4): 209-218. DOI: 74432
  26. Molina, R., S. Holdenrieder, J. M. Auge, A. Schalhorn, R. Hatz and P. Stieber (2010). “Diagnostic relevance of circulating biomarkers in patients with lung cancer.” Cancer Biomark 6(3-4): 163-178. DOI: 10.3233/CBM-2009-0127
  27. Moro, D., D. Villemain, J. P. Vuillez, C. A. Delord and C. Brambilla (1995). “CEA, CYFRA21-1 and SCC in non-small cell lung cancer.” Lung Cancer 13(2): 169-176. PMID: 8581396
  28. Novakovic, S. (2004). “Tumor markers in clinical oncology.” Radiology and Oncology 38(2). PDF
  29. Oh, H. J., H. Y. Park, K. H. Kim, C. K. Park, H. J. Shin, J. H. Lim, Y. S. Kwon, I. J. Oh, Y. I. Kim, S. C. Lim, Y. C. Kim, S. H. Kim and M. G. Shin (2016). “Progastrin-releasing peptide as a diagnostic and therapeutic biomarker of small cell lung cancer.” J Thorac Dis 8(9): 2530-2537. DOI: 10.21037/jtd.2016.08.72
  30. Okamura, K., K. Takayama, M. Izumi, T. Harada, K. Furuyama and Y. Nakanishi (2013). “Diagnostic value of CEA and CYFRA 21-1 tumor markers in primary lung cancer.” Lung Cancer 80(1): 45-49. DOI: 10.1016/j.lungcan.2013.01.002
  31. Pan, Y. W., Z. G. Zhou, M. Wang, J. Q. Dong, K. P. Du, S. Li, Y. L. Liu, P. J. Lv and J. B. Gao (2016). “Combination of IL-6, IL-10, and MCP-1 with traditional serum tumor markers in lung cancer diagnosis and prognosis.” Genet Mol Res 15(4). DOI: 10.4238/gmr15048949
  32. Perez, E. O. and M. I. Aceituno Azaustre (2014). “Utilidad clínica de los marcadores tumorales.” Revista Médica de Jaén(4): 2-12. PDF
  33. Perkins, G. L., E. D. Slater, G. K. Sanders and J. G. Prichard (2003). “Serum Tumor Markers.” American Family Physician 68(6): 1075 – 1082. PDF
  34. Romero-Ventosa, E. Y., S. Blanco-Prieto, A. L. Gonzalez-Pineiro, F. J. Rodriguez-Berrocal, G. Pineiro-Corrales and M. Paez de la Cadena (2015). “Pretreatment levels of the serum biomarkers CEA, CYFRA 21-1, SCC and the soluble EGFR and its ligands EGF, TGF-alpha, HB-EGF in the prediction of outcome in erlotinib treated non-small-cell lung cancer patients.” Springerplus 4: 171. DOI: 10.1186/s40064-015-0891-0
  35. Schneider, J., M. Philipp, H. G. Velcovsky, H. Morr and N. Katz (2003). “Pro-gastrin-releasing peptide (ProGRP), neuron specific enolase (NSE), carcinoembryonic antigen (CEA) and cytokeratin 19-fragments (CYFRA 21-1) in patients with lung cancer in comparison to other lung diseases.” Anticancer Res 23(2A): 885-893. PMID: 12820318
  36. Sharma, S. (2009). “Tumor markers in clinical practice: General principles and guidelines.” Indian J Med Paediatr Oncol 30(1): 1-8. PMCID: PMC2902207
  37. Song, W. A., X. Liu, X. D. Tian, W. Wang, C. Y. Liang, T. Zhang, J. T. Guo, Y. H. Peng and N. K. Zhou (2011). “Utility of squamous cell carcinoma antigen, carcinoembryonic antigen, Cyfra 21-1 and neuron specific enolase in lung cancer diagnosis: a prospective study from China.” Chin Med J (Engl) 124(20): 3244-3248. PMID: 22088515
  38. Stieber, P., R. Hatz, S. Holdenrieder, R. Molina, M. Nap, J. von Pawel, A. Schalhorn, J. Schneider and K. Yamaguchi (2006). Practice Guidelines And Recommendations For Use Of Tumor Markers In The Clinic. National Academy of Clinical Biochemistry Guidelines for the use of tumor markers in Lung Cancer. PDF
  39. Sturgeon, C. (2002). “Practice guidelines for tumor marker use in the clinic.” Clin Chem 48(8): 1151-1159. PMID: 12142367
  40. Sturgeon, C. M., E. P. Diamandis, B. R. Hoffman, D. W. Chan, S. L. Ch’ng, E. Hammond, D. F. Hayes, L. A. Liotta, E. F. Petricoin, M. Schmitt, O. J. Semmes, G. Söletormos and E. van der Merwe (2009). National Academy of Clinical Biochemistry Laboratory Medicine Practice Guidelines for use of tumor markers in clinical practice: quality requirements. DOI: 10.1373/clinchem.2007.094144
  41. Sturgeon, C. M., M. J. Duffy, B. R. Hoffman, R. Lamerz, H. A. Fritsche, K. Gaarenstroom, J. M. G. Bonfrer, T. Ecke, H. B. Grossman, P. Hayes, R.-T. Hoffmann, S. P. Lerner, F. Lohe, J. Louhimo, I. Sawczuk, K. Taketa and E. P. Diamandis (2010). USE OF TUMOR MARKERS IN LIVER, BLADDER, CERVICAL, AND GASTRIC CANCERS, The National Academy of Clinical Biochemistry. PDF
  42. Trape, J., G. Gurt, J. Franquesa, J. Montesinos, A. Arnau, M. Sala, F. Sant, E. Casado, J. M. Ordeig, C. Bergos, F. Vida, P. Sort, A. Isava, M. Gonzalez and R. Molina (2015). “Diagnostic Accuracy of Tumor Markers CYFRA21-1 and CA125 in the Differential Diagnosis of Ascites.” Anticancer Res 35(10): 5655-5660. PMID: 26408739
  43. Trape, J., R. Molina, F. Sant, J. Montesinos, A. Arnau, J. Franquesa, R. Blavia, E. Martin, E. Marquilles, D. Perich, C. Perez, J. M. Roca, M. Domenech, J. Lopez and J. M. Badal (2012). “Diagnostic accuracy of tumour markers in serous effusions: a validation study.” Tumour Biol 33(5): 1661-1668. DOI: 10.1007/s13277-012-0422-3
  44. Trapé Pujol, J. and R. Molina Porto (2006). “Aspectos generales de los marcadores tumorales.” JANO 1620: 45-48. PDF
  45. Vinolas, N., R. Molina, M. C. Galan, F. Casas, M. A. Callejas, X. Filella, J. J. Grau, A. M. Ballesta and J. Estape (1998). “Tumor markers in response monitoring and prognosis of non-small cell lung cancer: preliminary report.” Anticancer Res 18(1B): 631-634. PMID: 9584045
  46. Yang, D. W., Y. Zhang, Q. Y. Hong, J. Hu, C. Li, B. S. Pan, Q. Wang, F. H. Ding, J. X. Ou, F. L. Liu, D. Zhang, J. B. Zhou, Y. L. Song and C. X. Bai (2015). “Role of a serum-based biomarker panel in the early diagnosis of lung cancer for a cohort of high-risk patients.” Cancer 121 Suppl 17: 3113-3121. DOI: 10.1002/cncr.29551
  47. Yang-Chun, F., F. Min, Z. Di and H. Yan-Chun (2016). “Retrospective Study to Determine Diagnostic Utility of 6 Commonly Used Lung Cancer Biomarkers Among Han and Uygur Population in Xinjiang Uygur Autonomous Region of People’s Republic of China.” Medicine (Baltimore) 95(18): e3568. DOI: 10.1097/MD.0000000000003568